एक लम्हे में बिखर जाता है ताना-बाना
और फिर उम्र गुज़र जाती है यकजाई में
ਤੂੰ ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਸਾਨੂੰ ਭੁਲਾਣਾ ਪਿਆ
ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਅਜਮਾਣਾ ਪਿਆ
ਦਿੱਲ ਟੁੱਟਿਆ ਓਸਤੋ ਬਾਅਦ ਸੋਇਆ ਨ੍ਹੀ ਗਿਆ
ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਹੋਇਆ ਉਹ ਮਿਲਿਆ ਨ੍ਹੀ
ਤੇ ਜੋ ਮਿਲਿਆ ਓਸਦਾ ਮੇਰੇ ਤੋ ਹੋਇਆ ਨਹੀ ਗਿਆ
Izhar Pe Bhaari Hai Khamoshi Ka Takallum;
Harfon Ki Zaban Aur Hai Aankhon Ki Zaban Aur!
ਉਹਨੂੰ ਦਿੱਲ ਵਿੱਚ ਵਸਾ ਕੇ ਵੇਖਾਂਗੇ,
ਇਹ ਸਿਆਪਾ ਵੀ ਪਾਕੇ ਵੇਖਾਂਗੇ;
ਆਈ ਲਵ ਯੂ ਵੀ ਵੇਖੀਏ ਕਹਿ ਕੇ,
ਫੇਰ ਗਾਲਾ ਵੀ ਖਾ ਕੇ ਵੇਖਾਂਗੇ;
ਚੰਨ ਤਾਰੇ ਤਾ ਤੋੜਨੇ ਮੁਸ਼ਕਿਲ,
ਆਪਾ ਚੰਦ ਕੋਈ ਚੜਾ ਕੇ ਵੇਖਾਂਗੇ
Aaj Pee Lene De Jee Lene De Mujhko Saqi;
Kal Meri Raat Khuda Jaane Kahan Guzregi!
ਟੁਟਿਆ ਦਿੱਲ ਤੇ ਚੀਸਾ ਅੰਦਰ ਪੈਂਦੀਆ ਨੇ; ਸੱਟ ਮੇਰੀ ਭਾਰੀ ਸੱਜਣਾ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀਆ ਨੇ! ਦਿੱਲ ਚੋ ਤਾ ਕਡ ਦਿੱਤਾ ਪਰ ਦਿਮਾਗ ਹਲੇ ਵੀ ਯਾਦਾ ਵਿੱਚ ਖੋਇਆ ਹੋਇਆ ਏ; ਦੱਸਣ ਨੂੰ ਬਹੁਤਾ ਕੁੱਛ ਨੀ ਬਸ ਇੰਨਾ ਸਮਝਲੇ ਕੁਲਜੀਤ ਦਰਦਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਏ!
ਚੰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਤੇਨੂੰ ਦਿੱਲ ਨਾ ਦਿੰਦੇ;
ਜੇ ਦਿੱਲ ਦਿੱਤਾ ਫੇਰ ਢਿੱਲ ਨਾ ਦਿੰਦੇ|
ਤੇਰੀ ਥਾਂ ਜੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਹੁੰਦਾ;
ਕਸਮੇ ਰੱਬ ਦੀ ਛਿੱਲ ਨਾ ਦਿੰਦੇ|
Yahan Libas Ki Keemat Hai Aadmi Ki Nahi;
Mujhe Gilas Bade De Sharab Kam Kar De!
Tera Afsana Ched Kar Koi,
Aaj Jagega Raat-Bhar Koi;
Aise Wo Dil Ko Tod Deta Hai,
Dil Na Ho Jaise Ho Samar Koi!
Na Koi Vaada Na Koi Yaqeen Na Koi Umeed;
Magar Humein To Tera Intezar Karna Tha!